บทที่ 257

เรมี่ผลักประตูห้องพักผู้ป่วยของสโลนเข้าไป

“แม่ กลับมาแล้วเหรอคะ” สโลนเอ่ยขึ้น สีหน้าของเธอดูไร้เดียงสาไม่เป็นพิษเป็นภัยเช่นเคย แต่เมื่อเห็นฮาวเวิร์ดกับโคลอี้ยืนอยู่ข้างหลังแม่ แววตาของเธอก็ฉายความเย็นชาออกมาวูบหนึ่ง

“เจ็บมากไหมคะ” โคลอี้ถาม ดวงตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงขณะมองเลือดที่ซึมออกมาจากผ้าพั...